Henk Puts - Restant van een onbekende tekening. Datering: Voor altijd

4 november 2009

1. Ik schrijf een artikel voor De Korrespondent over de openingen van "Het Paleis" en "De Loods", beide grenzend aan Vogelaarkwartier Korrewegwijk in Groningen.  Teneur is de tegenstelling tussen de lakeienkostuums in dat paleis en de subsidieaanvraag voor thermo-ondergoed die voor de loods bij de gemeente wordt neergelegd.
Deadline: 11 november 2009 (en geen minuut later)
Commentaar  28 september 2011: Daar zijn inmiddels al heel wat teksten achteraan gekomen.

2. Ik schrijf een vervolg op "De  rat van de Bedumerweg" voor De Korrespondent.
Deadline: 11 november 2009 (en geen minuut later)
Commentaar 28 september 2011: Inmiddels zijn 10 afleveringen gepubliceerd.

3. Ik schrijf een fors verhaal over een jongen die saxofoon leert spelen. Het heet voorlopig "de koffer" omdat er sprake is van twee geesten van vlees en bloed die per ongeluk uit een oude koffer opduiken. De jongen houdt niet van deuntjes, maar van lange uithalen.
Om in de stemming te kopen draai ik van Ned Rothenberg & Sainkho Namchylak - Amulet. Voorts heeft Ingrid mij haar saxofoon geleend. Wat een genot om daarin uit te ademen!
Deadline: Ik heb beloofd 7 november 2009 weer een hoofdstuk in te leveren. Als ik er elke dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat aan zou kunnen werken heb ik nog een half jaar nodig: een maand om de plot gedetailleerd uit te werken, een maand om alles op te schrijven, een maand om alles te herschrijven, een maand om de plot opnieuw te schrijven, een maand om alles opnieuw te schrijven en nog een maand om dat laatste nog eens te herschrijven. En dan moet het natuurlijk nog eens geredigeerd worden.
Commentaar 28 september 2011: Dit verhaal is blijven liggen. Ik volg nu saxofoonlessen bij Hans Bosch aan de muziekschool.

4. Ik houd me bezig met het organiseren en regelen van tentoonstellingen in de Kunstruimtes in het Noorderstation. Daartoe krijg ik zelfs een habbekrats betaald zodat mijn kinderen niet sterven van de honger.
Deadline: elke dag is er wel wat. Er staat zelfs 36 uur per week voor.
Commentaar 28 september 2011: De Stichting Kunstprojecten Noorderstation heeft geen rooie cent, zelfs schulden. Ik ben al begonnen persoonlijk wat voor te schieten, maar dan is natuurlijk wel het einde zoek.

5. Ik schrijf ook een artikel voor Forma Aktueel. Hoofdredacteur Joanna Paszkiewicz vroeg om een stuk dat tot discussie oproept, dus niet iets gezapigs. Wellicht gaat het over de eis overal voortdurend een opinie over te moeten hebben.
Deadline: 22 november 2009.
Commentaar 28 september 2011: Dat stuk is gepubliceerd. Ik kan het op mijn site zetten.

6. Ik ben ook nog penningmeester van de Huurdersvereniging Kunstenaars èn van de nieuwbakken Stichting AI, die net begonnen is ateliers in een loods aan de Oosterhamrikkade te verhuren. Ik heb wel aangegeven dat mijn bezigheden daar beperkt zullen zijn.
Commentaar 28 september 2011: Penningmeester ben ik nog steeds. Er begint wat Scchwung in de HaViK te komen.
 
7. Mijn atelier treurt. Het heeft met tegenzin de resten van de laatste tentoonstelling, afgelopen mei 2009 in Bremen, opgenomen: dertig meter millimeterpapier waarop ik een flink aantal stijgende en dalende rode bakken had bevestigd. Voorts had ik daar een plankenkast staan vol potten met gemalen tekeningen, voor het eerst in Duitsland.
Commentaar 28 september 2011: Ik heb nu een prachtig zolderatelier in de Haddingestraat.

8. Natuurlijk zijn er ook nog Hadassa en twee kinderen die elk hun aandacht nodig hebben. Orion (9) heeft de Mexicaanse griep. Alma (15) streeft naar perfectie: een 10- (tien-min) voor Grieks, of Frans, of Duits, is haar te laag.  Ze wil voortdurend overhoord worden om na te gaan of ze misschien toch een woord niet kent. Hadassa ontpopt zich als culturele organisator.
Commentaar 28 september 2011: We zijn  nu bijna twee jaar verder. Alma zit nu in de vijfde klas van het gym. Onlangs had ze ene heftige confrontatie met Hadassa, die Alma fysiek behoorlijk pijn deed. Hadassa dweilde daarna de keukenvloer. Orion houdt een spreekbeurt over riolen. Omdat mijn ratverhaal zich voor een deel in riolen afspeelt ben ik naar Stadsbeheer aan de Gotenburgweg gegaan om me daar het een en ander over riolen te laten uitleggen. Ik kreeg leuke inspectiefilmpjes mee, gemaakt met een camera op een karretje in riolen in de binnenstad, waarop rondsnuffelende ratten voorkomen.

And you, you don't understand Dutch and of course you want to know what I wrote up here?
Please let me know. Send a message and I'll add a translation.